Hallo allemaal,

Ik ben Bas Hissel, een gepassioneerd natuurliefhebber en ik probeer jullie op deze manier mee te nemen en een kleine introductie te geven in 'mijn wereld'..

Het heeft even geduurd, maar nu kan ik jullie allemaal van harte welkom heetten op mijn site.
Zoals jullie waarschijnlijk al gemerkt hebben is dit een fotosite; een site met slechts een kleine selectie van de foto's die ik de afgelopen 2 jaar heb gemaakt.
Een aantal van jullie zullen hierop kijken zonder te weten wie ik ben, maar ook de mensen die me wel kennen kunnen hier in vogelvlucht een kijkje nemen en een nog onbelichte kant van mij beleven.

Hier rechtsboven zien jullie een aantal fotogalerieën staan waar je naar kunt kijken. Het valt nog niet mee om mijn foto's in te delen vind ik zelf, ik heb er lang over na gedacht maar kwam al snel tot de conclusie dat ik eigenlijk alleen maar natuurfoto’s maak. En dan kom je voor de lastige en onnatuurlijke taak te staan om de natuur in categorieën in te delen. Ik heb daarom dan ook maar voor de nogal algemeen bekende groepen gekozen, die spreken voor zich.
Maar neem nou eens zo'n abstract woord als 'groot', een woord dat dagelijks gebruikt word, maar als je het toepast op de natuur kan het de verwoording zijn voor het grote geheel van de natuur, de oneindige samenhang.
Of neem 'klein', de kleine details in de natuur die we vrijwel altijd over het hoofd zien, waar we gewoon voorbij lopen, of zo normaal vinden dat ze niet eens meer opvallen in het grote geheel.
Het zijn juist die dingen die mij zo fascineren aan die overweldigende natuur. Dingen die zo 'normaal' zijn dat niemand ze meer ziet, terwijl ze toch ook zo mooi zijn dat ze het dubbel en dik waard zijn om door iedereen gezien te worden. Het zijn deze dingen die ik probeer op te zoeken, ik wil ze zien, en heel af en toe lukt het me om dat gevoel vast te leggen zodat ik deze momenten met jullie kan delen.

Tijdens het maken van dit verhaaltje ben ik ook wat terug gaan kijken naar hoe het allemaal begonnen is zo'n 2 jaar geleden.
Dan ga je ook nadenken over hoe het kan dat dit voor mij mogelijk is om te doen.
Ik merk nu ook dat er een aantal mensen zijn die me daarbij, bewust of onbewust geholpen en gesteund hebben.
Aangezien ik het ze waarschijnlijk nooit direct zal zeggen wil ik ze bij deze graag bedanken.
Dat zijn natuurlijk de mensen bij mij thuis; Tom, Roel en mijn lieve mama, die net als een aantal vrienden en familieleden altijd wel iets op of aan te merken hadden op mijn foto's waar ik veel van heb kunnen leren.
Of dat ik eens van iemand een complimentje kreeg wat mij dan weer extra motiveerde om een mooiere foto te gaan maken, en dan maar hopen dat ik aan de nieuwe verwachtingen zou voldoen.
Maar in het bijzonder zijn er 4 mensen die ik op deze manier extra wil bedanken.

Om te beginnen is dat mijn tante; Francien. Misschien wel de eerste persoon waarmee ik erop uit ging in de natuur. Ik meen dat we alles ongeveer wel gespaard samen. Schelpen, insecten en mineralen. Kikkers, kevers en libelles vangen in het bos bij het water.

En iemand die nog steeds niet te flauw is om ergens helemaal in op te gaan. Mijn neef Mark; een collega, een goede leraar, een mede filmmaker, een inspiratiebron, een goede hulp, criticus, raadgever en multi-talent. Maar boven alles een goede vriend.

Dan is er ook nog Stefanie, dat meisje waarmee ik die grote liefde voor de natuur deel, een maatje om samen foto's mee te maken, een workshop te volgen, naar de dierentuin te gaan, in het gras te liggen, plezier te maken en waarbij ik mijn verhaal kwijt kan. Een lief meisje waarvan ik de laatste 4 jaar onafscheidelijk ben geweest en een hele mooie tijd mee heb beleeft waarin we samen gereisd hebben en vooral genoten en geleefd hebben. Met haar zal ik nog heel veel meer leuke dingen gaan doen.

En als laatste dan mijn lieve 'Papa Pollie', de persoon die me altijd meer dan wie dan ook heeft gesteund in alles wat ik doe. Degene met wie ik mee mag op reis, met wie ik films mag maken, met wie ik lekker mag eten en genieten.
Een ongelofelijke, onuitputtelijke bron van energie, motivatie en fascinatie.
De persoon waarvan ik me vaak afvraag waar hij de energie vandaan haalt, hoe hij het wéér voor elkaar krijgt. Met wat voor een plezier hij dingen kan doen, en met wat voor plezier hij leeft.
Het is meer dan alleen een vader, het is een voorbeeld. Ik hoop dat ik ooit mag leven zoals hij dat doet.

Jullie allemaal die me op wat voor manier dan ook geholpen hebben bij het mogelijk maken voor mij om mijn hobby uit te oefenen, die me geïnspireerd hebben, nogmaals hartelijk dank.